Adam, bir haftalık yorgunluktan sonra, Pazar sabahı kaktığında, tüm haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve bütün gün miskinlik yapmak üzere evde oturacağını düşündü. Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve ne zaman sinemaya gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti. Bu hafta sonu sinemaya götürecekti ama dışarıya çıkmayı hiç istemediğinden, bir bahane uydurması gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı Dünya Haritası gözüne ilişti. Önce Dünya Haritasını küçük parçalara ayırdı sonra da oğluna: “Eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim.” Dedi. Daha sonra ise: “Oh be! Kurtuldum. En iyi coğrafya profesörünü bile getirsen, bu haritayı akşama kadar düzeltemez.” Diye düşündü. Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasını yanına koşarak geldi ve: ‘Baba haritayı düzelttim, artık sinemaya gidebiliriz.” dedi. Adam önce inanmadı ve görmek istedi. Gördüğünde ise hayretler içinde kaldı. Oğluna bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk şu cevabı verdi:
—Bana verdiğin haritanın arkasında insan resmi vardı.

‘İNSANI DÜZELTTİĞİM ZAMAN DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELMİŞTİ.’